Jak wybrać nośnik RFID do ładowania pojazdów elektrycznych

Najważniejsze nie jest to, jaka nazwa układu widnieje na karcie, lecz co faktycznie odczytuje czytnik ładowarki i co weryfikuje backend. Karta nie komunikuje się bezpośrednio przez OCPP: czytnik pobiera identyfikator lub uwierzytelnia obsługiwaną aplikację, a punkt ładowania przesyła uzyskany token do systemu zarządzania.

Trzy modele nośników identyfikacyjnych

Nośniki oparte wyłącznie na UID udostępniają publiczny identyfikator. Są powszechnie obsługiwane, ale wartość identyfikatora należy traktować jako możliwą do skopiowania; ochrona zależy wtedy od unieważniania, alertów, wykrywania anomalii, limitów i mechanizmów kontrolnych backendu. Starsze nośniki z pamięcią sektorową dodają sektory zabezpieczone kluczami, ale starsza kryptografia może być nieodpowiednia dla nowego programu ładowania. Nośniki z uwierzytelnianiem AES mogą obsługiwać wzajemne uwierzytelnianie, chronione pliki i zdywersyfikowane klucze, ale tylko wtedy, gdy zgodne czytniki uwierzytelniają chronioną aplikację, a klucze są bezpiecznie zarządzane. Jeśli ładowarka innego operatora odczytuje tylko UID, ta sama karta działa w niej jako token UID.

Roaming i walidacja

Roaming zależy od rejestracji tokenów, sposobu zapisu identyfikatorów, umów między eMSP a CPO oraz ścieżki integracji przez OCPI, OICP lub inny mechanizm. Nie wymaga jednego uniwersalnego układu. Odnotuj modele czytników i wersje ich oprogramowania sprzętowego, długość UID i kolejność jego bajtów, obsługiwane uwierzytelnianie, własność kluczy, dane personalizacyjne, format wymagany przez backend, sieci docelowe, materiał i warunki eksploatacji.

Zatwierdzaj gotowe próbki dopiero po sprawdzeniu skuteczności fizycznego odczytu i autoryzacji w całym procesie na reprezentatywnych ładowarkach. Udany odczyt w laboratorium nie jest równoznaczny z udaną sesją ładowania.

Zamów zestaw próbek lub skontaktuj się z ChargeRFID w sprawie neutralnej specyfikacji i planu walidacji.